zibsI'm Lonely
เหงา
เหงา
เหงา
และเหงา
กลับบ้านมาได้ 1 วันแล้ว แต่เหงาจังเลย อยู่บ้านคนเดียว
น้องอยู่กับแฟน แม่ไปทำงาน จนนี่ 4 ทุ่มแล้ว แม่ก็ยัง
ไม่กลับ ความคิดของเราเริ่มวกวนอีกแล้ว กำลังสับสน
กำลังคิดว่า ถ้าจบไปแล้วจะทำงานในกรุงเทพฯ ว่าจะไม่
กลับบ้าน ไปเผชิญโลกตามประสาชีวิตของเราดีกว่า แต่
นึกไม่ออกเลยว่าตอนนั้นมาถึงเราจะทำงานอะไรดี
อยากเป็นไกด์ก็อยากเป็น อยากทำงานโรงแรมก็อยากทำ
จะเลือกอันไหน แล้วจะเลือกยังไง เพราะไม่รู้ว่าเลือกไป
จะได้ทำหรือเปล่า สับสนไปหมด
ตอนนี้ท้อแท้ยังไงไม่รู้ เลือกไม่ถูก คิดไม่ออก
อยากไปไหนให้ไกลจากความรู้สึกแบบนี้ แล้วเรา
จะไปไหนดี สงสัยต้องแอบหนีไปนั่งเล่นอยู่แถวทะเล
ซักพัก ไปพักให้ใจหายดี แล้วกลับมาเผชิญหน้ากับ
ความเป็นจริงต่าง ๆ เผชิญหน้ากับความอ้างว้าง
กับคำว่าชีวิตของเรา กับชีวิตที่ไม่มีแม่คอยอุ้มชู
แค่นึกน้ำตาก็จะไหลแล้ว จะอดทนให้ถึงที่สุด
เพื่อชีวิตที่ดี ที่มีความสุขของเราเอง
สู้ ๆ นู๋ทราย สู้เข้าไว้ ยิ้มเข้าไว้
เผื่อจะมีอะไรดีขึ้น
จะทำยังไงกับชีวิตของเราต่อดี
วันพรุ่งนี้จะก้าวเดินทางไหน
จะตัดสินใจยังไง เพื่อจะไม่ทำให้ใครเสียใจ
อยากเก็บตัวอยู่ลำพัง
ไม่อยากพบเจอใคร
แม้แต่แสงของตะวันก็ตาม
อยากอยู่กับความมืดมิด
เพื่อจะทำให้คิดอะไรได้บ้าง
อยากบินไปให้ไกลสุดขอบฟ้า
ไปยังที่ ๆ ไม่มีใครอยู่เลย
อยากเหงาอยู่คนเดียว
เหงาจนมันชาชิน
จะได้ทำใจอยู่กับความเหงาท่ามกลางผู้คนได้เสียที